PoeziePosted by Kurt De Bruycker 2009-10-29 23:49:06Lang geleden dat ik nog zo een fijne haiku hoorde als deze van Kamagurka:
Ik spreek hen toe
de runderen in de wei
luid klinkt mijn: 'Hai koe!'
Simpelweg genieten :-)
Post MortemPosted by Kurt De Bruycker 2009-10-18 20:00:57Na een lange strijd tegen MS heeft mijn pa vorige week zaterdag Delft ondergespit.
De laatste dagen heeft hij zonder pijn mogen doorbrengen in nabijheid van familie en vrienden. Hij werd de voorbije maand met veel liefde verzorgd door het verplegend personeel van het AZ Maria Middelares: stuk voor stuk mensen die ons respect en onze oprechte dank verdienen. Bedankt!
Gisteren werd hij begraven op het kerkhof van Kalken, na een - volgens de talrijke aanwezigen - mooie afscheidsdienst. Begeleid door zijn favoriete muziek lazen vrienden en familieleden enkele afscheidsbrieven voor en blikten we terug op zijn rijkgevulde leven en werk. Naast dichten en schilderen, speelde hij graag eens op zijn mondmuziek. Omdat hij dat zelf had gevraagd, werd ook nog getuigd van zijn geloof. De dienst eindigde dan ook met een positieve (mondharmonica)noot:
"There will be no sickness on the other side".
Rust in vrede, pa!
Robert Johannes Alfred De Bruycker 22-02-1946 - 10-10-2009
AllerleiPosted by Kurt De Bruycker 2008-11-28 20:02:04Vandaag 28 november 2008 werd Simon Conrad Elias Brackenier fysiek gescheiden van zijn mama Veerle Vergaelen, in wiens buik hij het na een dikke 8 maanden voor bekeken hield.
Met zijn 3,7 kilogram heeft hij in elk geval niet veel direct zichtbare symptomen van een pré-matuurken, hetgeen ons doet vermoeden dat Luxemburgse verloskundigen niet zo heel goed kunnen rekenen.
Ik wou dit even in primeur bloggen aangezien mij de grote eer te beurt is gevallen om voortaan als peter van dit kleine boeleke door het leven te gaan.
Vanzelfsprekend was Aster mij te snel af en heeft zij al lang
bericht over dit heuglijke feit.
Maar ik heb al een scherpere foto van mijn petekindje:
Hem wachten alvast veel vruchtbare verjaardagen, nieuwjaarsvieringen, communiefeesten, enz. met zo'n rijke (aan fantasie en aan levenswijsheid) pépé
Proficiat Jan en Veerle! En profiat aan mezelf!
Uisge beathaPosted by Kurt De Bruycker 2008-07-23 21:15:14Tijdens onze net afgelopen vijfdaagse van Londen, kwamen we toevallig langs een tamelijk uit de kluiten gewassen winkel gewandeld. De zaak droeg de welluidende naam Vinopolis, hetgeen ons een donkerbruin vermoeden gaf dat men er wijn verkocht.
Na iets beter gekeken te hebben, bleek deze wijnslijterij eveneens een uitgelezen keuze whisky in de aanbieding te hebben, dit onder de noemer
The Whisky Exchange.
Het kon waarschijnlijk geen kwaad om daar eens binnen te wippen, dacht ik zo.
En inderdaad: het aanbod was enorm én exclusief (geen normale Single Malts die je ook in de Carrefour vindt hier).
Na een aangename 'tasting' ben ik terug thuisgekomen met een 'Still Young' van Ardbeg en een The Balvenie 1993 Portwood Finish.
Waar eens naar Londen gaan al niet goed voor is...
Dat het zal smaken, kan je wel raden
Slainthe Mhath!
Post MortemPosted by Kurt De Bruycker 2008-03-19 20:16:17Heden is het Vlaamse taalgebied zijn grootste talent uit de letterkunde verloren.
De goochelaar der woordkunst laat ons een enorme berg literatuur na, "Het Verdriet van België", "Oostakkerse gedichten", wie kent ze niet?
Nu nog even de tijd vinden om ze te lezen ;-)
Vanzelfsprekend doen we Claus tekort als we zijn films niet zouden vermelden:
De Leeuw Van Vlaanderen heeft iedereen gezien en mede dankzij zijn bijdrage aan
Het gezin Van Paemel kreeg de Vlaamsche boerenfilm zijn sjabloon, waarop er Godvermiljaarde Nondedju nog vele werden gebaseerd.
Dankzij mijn collega zal ik me vooral het volgende citaat uit 'Brief' blijven herinneren:
"Kent gij het oei‑oei‑vogeltje,
Het heeft korte pootjes en het zegt oei‑oei
Omdat het over de vloer sleept met zijn klootjes."
Hugo Claus moet ongeveer samen met
Arthur C. Clarke, de schrijver van "
2001, A Space Odyssey" aan de andere zijde aangekomen zijn.
May they rest in masterpieces.
PoeziePosted by Kurt De Bruycker 2008-03-06 22:04:05Er is aan mij niet echt een groot dichter verloren gegaan, zoveel is zeker.
Toch kon ik het niet laten vroeger mijn diepzinnige schrijfsels toe te vertrouwen aan willekeurige stukjes papier.
Deze heb ik nog gevonden in een achterkamertje van mijn linkerhersenhelft
(luid en gewichtig te declameren):
O bo
O bo
Zedro
Menko
Menzo
Maarspo
Kendo
Rm'nhoofd
Ikkaa
Nieslaa
Penwaa
Menlaa
Kensbaa
Dennin
M'nzaad
Zovee
Lullee
Vendewee
Zensklee
Venbee
Vend te'en
M'nbeen
Bekijk het maar als de natte droom van
Paul Van Ostaijen.
Ars MusicaPosted by Kurt De Bruycker 2008-02-24 11:17:58Het was op 15 februari laatstleden meer dan 12 jaar geleden dat we ze nog eens hadden gezien. Toen was dat in de Botanique, nu stonden
Mark Eitzel en zijn club in de ABClub. De van oorsprong van San Francisco afkomstige groep heeft net een nieuwe plaat uit (The Golden Age) en Eitzel en Vudi verhuisden naar Los Angeles.
Tim Mooney, Bruce Kaphan en Danny Pearson verhuisden niet maar ze werden waardig vervangen door Steve Didelot (drums) en Sean Hoffman (bas).
Het voorprogramma, dat we naar gewoonte niet zagen beginnen, werd verzorgd door
Lisa Papineau. Een zangeresje uit Vermont, dat momenteel in Parijs resideert.
Zij maakt met haar band intimistiche muziekjes. Best genietbaar, zeer sfeervol maar voor mij mochten de speelgoedorgelklankjes achterwege gebleven zijn.
Al bij al ideaal achtergrondmuziekje bij ons gesprekje met Vudi, die cd's en t-shirts stond te verkopen aan een standje achter in de club. Het was een korte maar daarom niet minder gezellige babbel over vroegere optredens in de VK en de Botanique en over oude t-shirts. We kochten van hem de speciale concertcd 'Atwater Afternoon'.
Toen was het tijd en mocht Mark die andere Mark vervoegen op het podium (Vudi is nl. Mark Pankler, vandaar).
De frontman stond er vrolijk bij en het concert werd ingezet met een opvallend krachtig gezongen All My Love. Eitzel was duidelijk met het goede been uit de tourbus gestapt en stond tussen zijn liedjes door voortdurend grapjes te maken. Bij nader inzien waren het waarschijnlijk knap ingestudeerde bindtekstjes, die steevast onverwacht uitkwamen bij de titel van het volgende te spelen nummer. Dat werd duidelijk toen hij Blue and Grey Shirt introduceerde met excuses over zijn onaangename lichaamsgeur t.a.v. de eerste rijen toehoorders ('I've been wearing this shirt for three days').
Wat een contrast met de vorige optredens die we van deze vleesgeworden melancholie mochten zien. Getuige van het opperbeste sfeertje was ook de supercoole danspartij die Vudi ten beste gaf, molenwiekende gitaarslagen à la Pete Townshend incluis.
De foto's hierboven vond ik op de site van
een paar gevorderde wannabe fotografen.
Op hun site kan je trouwens nog meer mooie foto's van het concert zien.
Het werd al snel duidelijk dat de nieuwe ritmesectie zijn mannetje kan staan. Tijdens de stevigere nummers zoals Wish the World Away en Home pompten de bassen en stuwden de drums de songs naar ongekende hoogten.
The Sleeping Beauty en Who You Are krijgen van mij de prijs van beste nieuwkomers.
Het mag trouwens gezegd zijn dat de nieuwe cd beter wordt met het aantal beluisteringen: een groeiplaatje, zoals dat heet. Live bleven de nummers in elk geval moeiteloos overeind.
All The Lost Souls Welcome You To San Francisco en Decibels And Little Pills (ook al ingeleid door een leuk verhaaltje over pilgebruik allerhande) waren een mooie illustratie van dit feit.
Na een kort discours over Amsterdam, waar de groep kort voor dit optreden speelde, werd onze hoofdstad even vergeleken met L.A. (of dat positief was, ben ik niet zo zeker: "I loved Amsterdam, here i feel like I'm home").
Hello Amsterdam volgde als vanzelfsprekend, al zorgde een korte solo-performance van Vudi als intro voor een kleine verrassing (Iedereen kent het, maar wij hebben het herkend als Weekend van Earth and Fire!): leuk.
Eveneens memorabel was de prachtige versie van Jesus' hands ("The only song they play on christian radio"), een zeer gevoelig duet met Vudi (magnifiek!) en de Tex-Mex versie van 'I Know that's Not Really You' die in de ABClub even een ware (alsook vrij bescheiden) fiësta ontketende.
Het concert was natuurlijk veel te vroeg voorbij, maar ja, 'Time flies when you're having fun'. Het was dus een prachtconcert!
Kurt Blondeel schreef ook
een lovende recensie in De Morgen.
Ars MusicaPosted by Kurt De Bruycker 2007-11-17 12:48:43Ja, ik weet het, het is alweer een tijdje geleden, maar ge kent dat: druk, druk, druk.
Toch moest ik vandaag eens berichten over het feit dat
de Luisterpaal deze week een waar pareltje in de aanbieding heeft staan:
Notes from Elsewhere van ene
Peter Mulvey!
Samengevat: een meer dan begaafde gitarist mét wreed goeie liedjes.
José Gonzales is nu echt wel een saaie would-be, die profiteert van 't succes van anderen met melige covertjes. Vergeet die kwast en luister eens naar het echte werk.
Deze heer uit Milwaukee (USA) kan moeiteloos de vergelijking met Bruce Cockburn aan en gaat dan ook al vijftien jaar mee. (Eigenlijk wraakroepend hoe platenfirma's dit zo lang kunnen negeren)
Briljant, super, fris als een herfstbriesje, en zo virtuoos om menig gitarist de wilgen te laten opzoeken.
Genieten!
